|
|
"พรุเราต้องเก็บไว้. . . เพราะมีความสำคัญ
เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม. . ."
(พระราชกระแสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทอด
พระเนตรโครงการพัฒนาพื้นที่ลุ่มน้ำบางนราอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ทางชลมารคตามลำน้ำบางนรา จังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ 11 ต.ค. 2535)
พรุโต๊ะแดง : ป่าพรุผืนสุดท้ายของไทย
พรุ เป็นภาษาสามัญที่ชาวบ้านทางภาคใต้ใช้เรียกพื้นที่
ที่มีลักษณะเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะหรือน้ำแช่ขัง มีซากผุพัง
ของพืชทับถม ซึ่งเวลาเหยียบย่ำจะยุบตัว และให้ความรู้สึกหยุ่นๆ
ป่าพรุเป็นแหล่งควบคุมความสมดุลย์ตามธรรมชาติ
และสิ่งแวดล้อม มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง
ป่าพรุในประเทศไทยมีอยู่ด้วยกันหลายแห่ง
พบกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในหลายจังหวัด
บางแห่งก็เป็นพรุเล็กๆมีเนื้อที่เพียงเล็กน้อย
ส่วนบางแห่งนั้นเป็นพรุที่มีขนาดใหญ่มีเนื้อที่นับแสน
ไร่ สภาพและลักษณะของพรุแต่ละแห่งจะแตกต่างกัน
ไปทั้งความหนาและสภาพการสลายตัวของพืชพันธุ์
พรุโต๊ะแดงเป็นหนึ่งในจำนวนพื้นที่พรุที่มีอยู่ใน
ประเทศไทย มีเนื้อที่รวมกันทั้งสิ้นประมาณ 187,040
ไร่หรือร้อยละ 71.4 ของพื้นที่พรุที่มีอยู่ทั้งหมดใน
จังหวัดนราธิวาส โดยมีอาณาบริเวณอยู่ในพื้นที่บางส่วน
ของอำเภอตากใบ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอสุไหงโก-ลก
อำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอเมือง ในจำนวนพื้นที่ทั้ง
หมดนี้ มีพื้นที่ที่กรมป่าไม้ได้ประกาศให้เป็นเขตรักษา
พันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราช
สุดาฯสยามบรมราชกุมารี เมื่อปีพ.ศ. 2534 อยู่ | |